.., a metro pika niekorzystnie)..

.. w niedzielę wieczorem wpadłem w trwający półtorej godziny stan ciągłego zagrożenia.. najbardziej martwiłem się o niedokrwienie kończyn i nagłą amputację palców (już o ogólnym poobijaniu nie wspominając)..
ale i tak mi się podobało nawet jak wiem już, że kariery łyżwiarskiej to ja nie zrobię..
a z jeżdżeniem tak jak z życiem - prędzej nauczymy się rozpędzać niż hamować (a o jeździe tyłem to już nie mówię )..

Czasem nachodzą myśli, że "to wszystko nie ma sensu".. Sięgam wtedy po jedną z tysiąca hiszpańsko-polskich fiszek (one zawsze doradzą ) i czytam:
"posprzątać"..
.. coś w tym jest..

A na ulicy można spotkać jeszcze ludzi, którzy sepsy się nie boją i "gryza" pączka dadzą.. Do tego się jeszcze przedstawią, powiedzą "smacznego" i pójdą w swoją stronę.. ech..